Bij jonge kinderen met een autismespectrumstoornis kan een gebrek aan sociale en communicatieve vermogens het leerproces belemmeren, in het bijzonder als het gaat om leren door sociale interactie of in situaties waarbij leeftijdgenoten betrokken zijn. Thuis kunnen de behoefte aan routinematige bezigheden en afkeer van verandering, naast zintuiglijke gevoeligheden, het eet- en slaapgedrag verstoren, en de normale zorg (bijvoorbeeld haren knippen, tandverzorging) buitengewoon moeilijk maken. Het niveau van het aanpassingsvermogen ligt gewoonlijk lager dan het gemeten IQ. Extreme moeilijkheden met het plannen, organiseren en omgaan met veranderingen hebben een negatieve invloed op de schoolresultaten, zelfs bij leerlingen met een bovengemiddelde intelligentie. Gedurende de volwassenheid kunnen deze patiënten moeite hebben met het zelfstandig functioneren vanwege hun aanhoudende inflexibiliteit en problemen met alles wat nieuw is.
Veel mensen met een autismespectrumstoornis functioneren in psychosociaal opzicht slecht, zelfs als er geen sprake is van een verstandelijke-ontwikkelingsstoornis, gemeten naar maatstaven zoals zelfstandig wonen en het handhaven van een betaalde baan. Er is niets bekend over mogelijke functionele gevolgen op oudere leeftijd, maar de kans is groot dat de problemen met sociaal isolement en sociale communicatie (bijvoorbeeld geen hulp zoeken) gevolgen zullen hebben voor de gezondheid op hogere leeftijd.
Bij mensen met een autismespectrumstoornis kan het gelijktijdig optreden van een verstandelijke-ontwikkelingsstoornis, epilepsie, een psychische stoornis of chronische somatische aandoening gepaard gaan met een verhoogd risico op vroegtijdig overlijden. Overlijden door letsel of vergiftiging komt vaker voor dan bij de algemene bevolking, evenals overlijden door suïcide. Bij kinderen met een autismespectrumstoornis is verdrinking de voornaamste oorzaak van overlijden door een ongeval.
