De prevalentie van niet-medisch gebruik van voorgeschreven opioïden onder Amerikaanse volwassenen van 18 jaar en ouder is 4,1 tot 4,7%, waarbij de gebruikspercentages hoger zijn onder volwassenen van 18–25 jaar dan onder volwassenen van 26 jaar en ouder (respectievelijk 5,5 en 3,4%). De prevalentie van heroïnegebruik in de Verenigde Staten is 0,3 tot 0,4% en is hoger onder volwassenen van 18–25 jaar (0,5 tot 0,7%) dan in andere leeftijdsgroepen. Van de Amerikaanse jongeren in de leeftijd van 12–17 jaar gebruikt 2,8 tot 3,9% voorgeschreven opioïden op een niet-medische manier, met percentages die oplopen met de leeftijd. Het heroïnegebruik onder jongeren is vrij laag (< 0,05 tot 0,1%).
De prevalentie van stoornissen in het gebruik van op recept verkrijgbare opioïden onder Amerikaanse volwassenen van 18 jaar en ouder (DSM-IV- of DSM-5-criteria) is 0,6 tot 0,9%, en de prevalentie van een stoornis in het gebruik van heroïne (DSM-IV- of DSM-5-criteria) is 0,1 tot 0,3%. Onder jongeren van 12–17 jaar is de prevalentie van stoornissen in het gebruik van op recept verkrijgbare opioïden 0,4%, en is de stoornis in het gebruik van heroïne zeldzaam (praktisch 0%). In de Verenigde Staten zijn de percentages van stoornissen in het gebruik van opioïden (zowel op recept verkrijgbare opioïden als heroïne) hoger bij mannen dan bij vrouwen, hoger bij jongvolwassenen dan bij oudere volwassenen, en hoger bij mensen met een lager(e) inkomen of opleiding. De percentages op basis van enquêtes onder huishoudens kunnen een onderschatting zijn van de nationale prevalentie, aangezien mensen in instellingen en in gevangenissen, waar de percentages waarschijnlijk veel hoger liggen, buiten beschouwing worden gelaten.
In 2016 waren er wereldwijd 26,8 miljoen gevallen van afhankelijkheid van opioïden volgens de DSM-IV, met een voor leeftijd gestandaardiseerde prevalentie van 353,0 gevallen per 100.000 mensen; tussen geografische regio’s varieerde de prevalentie van opioïdeafhankelijkheid van 0,14 tot 0,46%.
