Wanneer de slaperigheid ernstig is, kan automatisch gedrag optreden, waarbij de betrokkene zijn of haar activiteiten voortzet in een semiautomatische, wazige toestand zonder herinnering of bewustzijn. Ongeveer 20 tot 60% van de mensen heeft levendige hypnagoge hallucinaties voor of bij het in slaap vallen, of hypnopompe hallucinaties vlak na het ontwaken. Deze hallucinaties zijn doorgaans visueel of auditief, en soms tactiel, van aard. Ze onderscheiden zich van de minder levendige, niet-hallucinatoire droomachtige activiteit die bij het inslapen bij normale slapers optreedt. Ongeveer 20 tot 60% van de betrokkenen ervaart bij het inslapen of ontwaken een slaapparalyse: zij zijn wakker, maar niet in staat om te bewegen of te praten. Veel normale slapers melden echter ook incidentele slaapparalyses, vooral bij stress of slaapdeprivatie. Mensen met narcolepsie kunnen verschillende klachten van de nachtelijke slaap ervaren, waaronder een verstoorde nachtrust (frequent, kort wakker worden), levendige en realistische dromen, periodieke bewegingen van de ledematen tijdens de slaap en een remslaapgedragsstoornis. Ook kan nachtelijk eten voorkomen (het nachtelijk eetsyndroom). Obesitas komt veel voor. Mensen kunnen er slaperig uitzien, of ze vallen in slaap in de wachtkamer of tijdens het onderzoek. Tijdens een kataplexieaanval kunnen mensen wegzakken in een stoel en een brabbelende spraak of hangende oogleden hebben. Als het een clinicus lukt om de reflexen te controleren tijdens een kataplexieaanval (de meeste aanvallen duren minder dan 10 seconden), blijken er gedurende de kataplexie van het gehele lichaam geen reflexen aanwezig. Dit is een belangrijke bevinding, die echte kataplexie van een functioneel-neurologischsymptoomstoornis (conversiestoornis) onderscheidt.
Mensen met narcolepsie hebben doorgaans een normaal IQ. Er zijn echter wel beperkingen gemeld in het werkgeheugen en het executieve functioneren.
