Narcolepsie komt bij veel etnische groepen en in veel culturele contexten voor. Uit een onderzoek bij 1097 mensen die een behandeling volgden, komen aanwijzingen dat Afro-Amerikanen in vergelijking met Amerikanen van Europese herkomst vaker narcolepsie hebben zonder kataplexie, of met atypische kataplexie (hoewel het hypocretineniveau in de liquor laag is), en dat de stoornis bij hen op jongere leeftijd begint. Het toekennen van een classificatie is ook complexer bij deze populatie, omdat obesitas en obstructieve slaapapneu vaker voorkomen; dit houdt mogelijk verband met een differentiële blootstelling aan sociale determinanten van gezondheid, waaronder voedselonzekerheid, ‘voedselwoestijnen’ (food deserts) en beperkingen in de toegang tot veilige en betaalbare plekken om te sporten. Mensen met narcolepsie ervaren vaak slaapparalyse, wat in sommige culturele contexten wordt toegeschreven aan bovennatuurlijke krachten (iemand ziet bijvoorbeeld een angstaanjagende geest op zijn of haar borst zitten). Dergelijke overtuigingen dragen eraan bij dat men dit symptoom als gevaarlijk beschouwt en snel hulp zoekt.
