Voor leeftijd gecorrigeerde suïcidecijfers in de Verenigde Staten zijn in de afgelopen twee decennia gestegen van 10,5 naar 14,0 per 100.000 inwoners. Een eerdere review van de literatuur gaf aan dat het suïciderisico van mensen met een depressieve-stemmingsstoornis 17 keer hoger is dan dat van de algemene bevolking, waarbij gecorrigeerd is voor leeftijd en geslacht. De kans op suïcidepogingen neemt op middelbare en latere leeftijd af, maar dat geldt niet voor het risico op overlijden door suïcide. De mogelijkheid van suïcidaal gedrag is tijdens depressieve episoden op ieder moment aanwezig. De meest consequent beschreven risicofactor is een voorgeschiedenis van suïcidepogingen of suïcidedreiging, maar daarbij moet niet worden vergeten dat de meeste overlijdens door suïcide niet door niet-fatale pogingen worden voorafgegaan. Er is een bijzonder sterke samenhang tussen anhedonie en suïcidegedachten. Andere kenmerken die samenhangen met een verhoogd risico op overlijden door suïcide zijn onder andere: ongehuwd zijn, alleen wonen, sociaal isolement, tegenspoed in de kindertijd, beschikbaarheid van dodelijke suïcidemethoden zoals vuurwapens, slaapstoornissen, deficiënties in de cognitie en besluitvorming, en opvallende gevoelens van hopeloosheid. Bij vrouwen is het risico op een suïcidepoging hoger dan bij mannen, terwijl bij mannen het risico op een geslaagde suï-cide hoger is. Het verschil in suïcidepercentages tussen mannen en vrouwen met depressieve-stemmingsstoornissen is echter niet zo groot als in de algemene bevolking. De aanwezigheid van comorbiditeit, waaronder agressieve en impulsieve karaktereigenschappen, de borderline-persoonlijkheidsstoornis, stoornissen in het gebruik van een middel, angst, somatische aandoeningen en beperkingen in het functioneren, verhoogt het risico op toekomstig suïcidaal gedrag.
