Hoewel er aanzienlijke interculturele variatie bestaat in de prevalentie, het beloop en de symptomatologie van depressiviteit, kunnen in verschillende culturele contexten syndromen worden gevonden die vergelijkbaar zijn met de depressieve stoornis. Symptomen die vaak samenhangen met depressiviteit in diverse culturele contexten, en die niet staan vermeld in de DSM-criteria, zijn sociaal isolement of eenzaamheid, woede, huilen en diffuse pijn. Er is een breed scala van andere somatische klachten die vaak voorkomen en die per culturele context variëren. Om het belang van deze symptomen te kunnen begrijpen, moet hun betekenis in de betreffende lokale sociale context worden onderzocht.
Er kan sprake zijn van onderdetectie of onderrapportage van symptomen van de depressieve stoornis, wat mogelijk leidt tot een verkeerde diagnose; een voorbeeld is de overdiagnosticering van schizofreniespectrumstoornissen in sommige etnische groepen die te maken hebben met discriminatie. In meer landen hangt grotere inkomensongelijkheid in een samenleving samen met een hogere prevalentie van de depressieve stoornis. In de Verenigde Staten lijkt de depressieve stoornis vaker chronisch te zijn onder Afro-Amerikaanse en Afro-Caraïbische mensen dan onder witte mensen, mogelijk vanwege de impact van racisme, discriminatie, sociaalstructurele problemen en een gebrek aan toegang tot kwalitatief goede geestelijke gezondheidszorg.
