Tijdens een manische episode menen patiënten vaak dat zij niet ziek zijn of behandeling nodig hebben, en verzetten zij zich hevig tegen pogingen daartoe. De betrokkene kan zich anders gaan kleden of opmaken, en zich een meer seksueel uitdagende en flamboyante stijl aanmeten. Sommigen hebben een verhoogde gevoeligheid voor geuren, geluiden of licht. Soms gaat een manische episode gepaard met gokken of antisociaal gedrag. De stemming kan snel verschuiven naar boosheid of somberheid; sommige mensen kunnen zich vijandig gedragen en fysieke dreigementen uiten, of, met name wanneer er sprake is van waanideeën, gewelddadig of suïcidaal gedrag vertonen. De ernstige gevolgen van een manische episode (bijvoorbeeld onvrijwillige opname, aanraking met justitie, ernstige financiële moeilijkheden) zijn vaak het gevolg van een gestoord oordeelsvermogen, gebrek aan ziektebesef en hyperactiviteit. Klachten van somberheid komen bij ongeveer 35% van de manische episoden voor (zie de specificatie ‘met gemengde kenmerken’, p. 268), en deze gemengde kenmerken gaan samen met een slechtere uitkomst en meer suïcidepogingen. De bipolaire-I-stoornis gaat ook samen met een aanzienlijke vermindering van de kwaliteit van leven en het welbevinden.
Persoonlijkheidstrekken met een mogelijke samenhang met deze stoornis zijn hyperthymie, dysthymie, cyclothymie, angst en prikkelbaar temperament, slaap- en circadiane-ritmestoornissen, beloningsgevoeligheid en creativiteit. Het hebben van een eerstegraadsfamilielid met een bipolaire stoornis verhoogt het risico op de stoornis ongeveer met een factor 10.
