Een achterstand in de motorische, sociale of taalontwikkeling is niet kenmerkend voor ADHD, maar doet zich wel geregeld gelijktijdig voor. Bij kinderen en volwassenen met ADHD komen emotiedisregulatie of emotionele impulsiviteit vaak voor. Op grond van zelfrapportage en beschrijvingen van anderen is gebleken dat mensen met ADHD snel boos kunnen worden, een geringe frustratietolerantie hebben en emotioneel kunnen overreageren.
Zelfs als geen sprake is van een specifieke leerstoornis, worden de schoolresultaten of werkprestaties vaak negatief beïnvloed. Mensen met ADHD kunnen op diverse terreinen neurocognitieve deficiënties vertonen, inclusief het werkgeheugen, taakwisseling (set shifting), reactietijdvariabiliteit, responsinhibitie, vigilantie en plannen/organiseren, hoewel deze tests onvoldoende sensitief zijn om als diagnostische indicatoren te fungeren.
ADHD gaat niet samen met specifieke lichamelijke kenmerken, hoewel het aantal kleine lichamelijke afwijkingen (bijvoorbeeld hypertelorisme, een sterk gebogen verhemelte, laagstaande oren) relatief groot kan zijn. Er kunnen subtiele motorische achterstanden en andere neurologische soft signs voorkomen. (Bedenk dat opvallende onhandigheid en motorische achterstand afzonderlijk (bijvoorbeeld als coördinatieontwikkelingsstoornis) moeten worden genoteerd.)
Ook kinderen die een neurobiologische ontwikkelingsstoornis hebben met een bekende oorzaak (zoals het fragiele-X-syndroom; het 22q11-deletiesyndroom) kunnen symptomen van onoplettendheid of impulsiviteit/hyperactiviteit vertonen; zij dienen de classificatie ADHD te krijgen indien hun symptomen volledig aan de criteria voldoen.
