Iemands culturele context kan van invloed zijn op de ervaring van en het praten over genitale pijn en/of onderbuikspijn bij de geslachtsgemeenschap. Sociale narratieven over het vrouw-zijn, vrouwelijkheid en seksualiteit hebben negatieve gevolgen voor vrouwen met deze klachten. Voorbeelden hiervan zijn dat vrouwen het seksuele verlangen van mannen en penetratieve seks belangrijker zouden moeten vinden dan de eigen behoeften, of dat seks voor iedereen probleemloos en natuurlijk is. Culturele opvattingen waarin de vrouwelijke seksuele ervaring ondergewaardeerd wordt, kunnen van invloed zijn op de manier waarop vrouwen het ervaren van pijn tijdens de seks interpreteren, welke keuzes ze maken bij het hulp zoeken en hoe ze hun klachten bespreken met hun zorgverleners. Sommige vrouwen spreken bijvoorbeeld niet direct over genitale pijn en/of onderbuikspijn, maar vertellen eerder dat ze ongelukkig zijn in hun huwelijk.
In de Verenigde Staten rapporteren vrouwen van Latijns-Amerikaanse afkomst in vergelijking met andere vrouwen significant vaker genitale pijn en/of onderbuikspijn en rapporteren ze vaker pijn bij de eerste geslachtsgemeenschap (dat wil zeggen een primaire genitopelvienepijn-/penetratiestoornis). In een enquête in Minneapolis, Minnesota, meldde slechts ongeveer de helft van de vrouwen met genitale pijn en/of onderbuikspijn zich voor behandeling, en velen van hen zeiden dat ze zich gestigmatiseerd voelden. Seksuele minderheden en achtergestelde etnische en geracialiseerde groepen kunnen in grotere mate aan dergelijke ervaringen worden blootgesteld, vooral gezien het bewijs dat er is voor de ongelijke behandeling van vrouwen en Afro-Amerikanen bij de pijnbestrijding.
