Hy­per­som­no­len­tie­stoor­nis

Hypersomnolence disorder

Ongeveer 80% van de mensen met een hy­per­som­no­len­tie­stoor­nis rapporteert dat de slaap niet-restauratief is, maar dit symptoom is niet-specifiek en kan ook voorkomen bij stoornissen die de slaap verstoren, zoals obstructieve slaapapneu. Dutjes duren vaak lang (meer dan één uur) en zijn niet-verkwikkend. Ook korte dutjes (< 30 minuten) zijn vaak niet-verkwikkend. Mensen met hy­per­som­no­len­tie zien er vaak slaperig uit en kunnen zelfs in de wachtkamer van de arts in slaap vallen.

Een subgroep van de mensen met een hy­per­som­no­len­tie­stoor­nis heeft een familiaire voor­ge­schie­de­nis van hy­per­som­no­len­tie en heeft daarnaast symptomen van een disfunctie van het autonome zenuwstelsel, waaronder herhaalde vasomotorische hoofdpijnen, reactiviteit van het perifere vaatstelsel (fenomeen van Raynaud) en flauwvallen.