Omgeving Voor DIS is vroegkinderlijk psychotrauma (zoals verwaarlozing, lichamelijke en/of emotionele mishandeling, seksueel misbruik, veelal vóór de leeftijd van 5 tot 6 jaar) een risicofactor in de context van gezins- en hechtingspathologie. Uit onderzoeken van diverse geografische herkomst bleek dat ongeveer 90% van de mensen met deze stoornis meerdere vormen van vroegkinderlijke verwaarlozing en mishandeling had ervaren, vaak tot in de late adolescentie. Sommigen vertelden dat de mishandeling voornamelijk buiten het gezin had plaatsgevonden, op school, in de kerk en/of in de buurt, en dit betrof bijvoorbeeld ook ernstig gepest zijn. Andere vormen van herhaaldelijke, vroege psychotraumatische ervaringen zijn: als kind meerdere pijnlijke medische of chirurgische ingrepen ondergaan, oorlog, terrorisme, of vanaf de kindertijd slachtoffer zijn van mensenhandel. Ook is deze stoornis beschreven na langdurige en regelmatige transgenerationele blootstelling aan een disfunctionele gezinsdynamiek (bijvoorbeeld overcontrole van ouders, onveilige hechting, emotionele mishandeling) zonder dat daarbij sprake is van duidelijke verwaarlozing, seksueel misbruik of lichamelijke mishandeling.
Genetica en fysiologie Tweelingonderzoek wijst erop dat ongeveer 45–50% van de interindividuele variantie in de dissociatieve symptomen is toe te schrijven aan erfelijkheid, en dat het grootste deel van de overige variantie voor rekening komt van niet-gedeelde stressvolle en psychotraumatische omgevingservaringen. Verschillende hersengebieden zouden betrokken zijn bij de pathofysiologie van DIS, waaronder de cortex orbitofrontalis, de hippocampus, de gyrus parahippocampalis en de amygdala.
Factoren die het beloop beïnvloeden Aanhoudend seksueel, lichamelijk en emotioneel psychotrauma leidt vaak tot significante problemen in het latere functioneren. Slechtere uitkomsten bij volwassenen hangen vaak samen met ernstige psychosociale stressoren, opnieuw slachtoffer worden, aanhoudende seksuele of lichamelijke mishandeling of uitbuiting, partnergeweld, hardnekkig middelengebruik, eetstoornissen, ernstige somatische ziekte, verstrikt blijven in het gezin van herkomst waarin sprake is van mishandeling, of betrokken blijven bij criminele groepen. Daarnaast kan slechter functioneren samengaan met het plegen van kindermishandeling of partnergeweld door mensen met DIS.
