Sommige kinderen en adolescenten met DIS functioneren slecht op school en in relaties, terwijl anderen op school juist goed functioneren en school als rustpunt ervaren. Bij volwassenen variëren de beperkingen sterk, van ogenschijnlijk minimaal (zoals bij hoogfunctionerende professionals) tot zeer ernstig. De symptomen van hoogfunctionerende mensen met DIS kunnen eerder voor (huwelijks)relaties en ouderschap een beperking vormen dan voor hun werkende en professionele bestaan, hoewel het laatste ook aangetast kan worden. Veel betrokkenen vertonen na verloop van tijd een duidelijke verbetering van hun beroepsmatige en persoonlijke functioneren, terwijl sommigen in de meeste levensactiviteiten echter beperkingen ondervinden en voortdurend met een chronische en persisterende psychische ziekte moeten functioneren.
