Mensen met een antisociale-persoonlijkheidsstoornis hebben vaak geen empathie en zijn over het algemeen kil, cynisch en vol minachting tegenover de gevoelens, rechten of het leed van anderen. Ze kunnen een opgeblazen en arrogant zelfbeeld hebben (en dan bijvoorbeeld het gevoel hebben dat gewoon werk beneden hun stand is, of een gebrek aan realiteitsbesef tonen over hun actuele problemen of de toekomst), en ze kunnen buitensporig eigenzinnig, zelfverzekerd of vrijpostig zijn. Sommige antisociale personen vertonen een gladde, oppervlakkige charme en/of een hoogdravend of welbespraakt taalgebruik (bijvoorbeeld door technische termen of jargon te gebruiken om indruk te maken op iemand die niet bekend is met het onderwerp). Het gebrek aan empathie, het opgeblazen zelfbeeld en de oppervlakkige charme zijn kenmerken die ook in de traditionele opvattingen over psychopathie al bekend waren en bijzonder onderscheidend zijn voor de stoornis; in gevangenis- of andere forensische settings zijn deze kenmerken een sterkere voorspeller van recidive dan de criminele, delinquente of agressieve daden, die waarschijnlijk aspecifiek zijn. Ook in hun seksuele relaties kunnen deze mensen onverantwoordelijk zijn en de ander gebruiken. Ze kunnen al veel seksuele partners hebben versleten en mogelijk nog nooit een langdurige monogame relatie hebben gehad. Verder kunnen ze onverantwoordelijke ouders zijn, zoals kan blijken uit het feit dat hun kind ondervoed is, een ziekte heeft die het gevolg is van een gebrek aan de basaalste hygiëne, het feit dat hun kind voor voedsel of onderdak afhankelijk is van buren of niet-inwonende familieleden, het niet regelen van oppas voor een jong kind als de betrokkene niet thuis is, of het geregeld over de balk smijten van geld dat nodig is om het huishouden draaiende te houden. Als iemand met deze stoornis in het leger zit, kan hij of zij oneervol worden ontslagen. Het kan zijn dat iemand met deze stoornis er niet in slaagt zichzelf te onderhouden, verarmt of zelfs dakloos raakt, of vele jaren in een strafinrichting doorbrengt. Mensen met een antisociale-persoonlijkheidsstoornis hebben een grotere kans dan de bevolking als geheel om door natuurlijke doodsoorzaken of suïcide vroegtijdig om het leven te komen.
