Mensen met een paranoïde-persoonlijkheidsstoornis zijn vaak moeilijk in de omgang en hebben vaak problemen met hechte relaties. Hun buitensporige achterdocht en vijandigheid kunnen worden geuit in de vorm van openlijk twistziek gedrag, veelvuldig klagen, of door een vijandige ontoeschietelijkheid. Ze geven blijk van een labiel spectrum van affecten, waarbij vijandige, koppige en sarcastische uitingen op de voorgrond staan. Hun twistzieke en achterdochtige aard kan bij anderen een vijandige reactie oproepen, waarmee de verwachtingen die zij toch al hadden, worden bevestigd.
Omdat mensen met een paranoïde-persoonlijkheidsstoornis geen vertrouwen in anderen hebben, hebben ze behoefte aan een hoge mate van controle over de mensen om hen heen. Ze zijn vaak rigide, hebben veel kritiek op anderen en kunnen niet samenwerken, terwijl ze grote moeite hebben met het incasseren van kritiek. Ze kunnen anderen de schuld geven van hun eigen tekortkomingen. Doordat ze zo snel in de tegenaanval gaan als ze zich bedreigd voelen, kunnen ze zich schuldig maken aan smaad en komen ze vaak in juridische geschillen terecht. Mensen met deze stoornis zijn altijd op zoek naar bevestiging van hun bevooroordeelde ideeën over de mensen die ze ontmoeten of de situaties waarin ze terechtkomen, en schrijven anderen kwaadwillende motieven toe die projecties zijn van hun eigen angsten. Ze kunnen onrealistische grootheidsfantasieën koesteren die ze nauwelijks verborgen kunnen houden, zijn vaak bezig met kwesties van macht en rang en hebben de neiging zich negatieve stereotiepe beelden over anderen te vormen, vooral ook over andere bevolkingsgroepen. Ze voelen zich aangetrokken tot simplistische wereldbeelden en hebben niet veel op met ambigue situaties. In de ogen van anderen kunnen ze ‘fanatiekelingen’ zijn, en ze kunnen deel uitmaken van gesloten sekten of groeperingen, samen met anderen die hun paranoïde overtuigingen met hen gemeen hebben.
