Bij mensen met een stoornis in het gebruik van een inhalantium kan een urine-, adem- of speekseltest een eventueel gelijktijdig gebruik van een ander middel (niet-inhalantium) aan het licht brengen. Vanwege de technische problemen en de hoge kosten die met de analyse gepaard gaan, is een frequent laboratoriumonderzoek naar het gebruik van de inhalantia zelf niet praktisch.