Trichotillomanie gaat gepaard met lijdensdruk en beperkingen in het sociale en beroepsmatige functioneren. Soms is er een onherstelbare schade aan de haargroei en de haarkwaliteit. De mogelijke somatische consequenties van trichotillomanie die minder vaak voorkomen zijn onder andere: digitus purpureus, letsel van het bewegingsapparaat (zoals carpaletunnelsyndroom, rug-, schouder- en nekpijn), blefaritis en gebitsschade (slijtage of gebroken tanden door het bijten op de haren). Het doorslikken van de haren (trichofagie) kan tot een trichobezoar leiden, met anemie, buikpijn, bloedbraken, misselijkheid en braken, darmobstructie of zelfs darmperforatie als gevolg.
