Bewust opgeroepen ervaringen van depersonalisatie en derealisatie kunnen deel uitmaken van meditatiebeoefening die in vele religieuze, spirituele en culturele contexten voorkomt, en mogen niet als een stoornis worden aangemerkt. Er zijn echter mensen die dergelijke toestanden aanvankelijk opzettelijk oproepen, maar na verloop van tijd de controle erover kwijtraken, en vrees en aversie kunnen ontwikkelen voor dergelijke gebruiken. Culturele kaders kunnen van invloed zijn op de lijdensdruk of de ervaren ernst van onbeheersbare ervaringen van depersonalisatie/derealisatie doordat deze hier een verklaring voor bieden (zoals spirituele/bovennatuurlijke oorzaken), wat de vrees van de betrokkene dat die ‘zijn verstand aan het verliezen is’ kan doen afnemen.
