Er is niets bekend over de prevalentie van de persisterende-rouwstoornis bij volwassenen. Een meta-analyse van onderzoeken uit vier continenten die een andere definitie van de persisterende-rouwstoornis hanteerden (met een duur van minstens zes maanden na het overlijden) wijst op een gepoolde prevalentie van 9,8%; methodologisch liepen de verschillende onderzoeken echter aanzienlijk uiteen (bijvoorbeeld in de definities van de symptomen, de metingen en de duur van de rouw), wat invloed heeft gehad op de bevindingen over de prevalentie. Populaties die meer blootstaan aan psychotrauma hebben mogelijk een hogere prevalentie. De gemiddelde prevalentie van persisterende rouw is in hoge-inkomenslanden in het Westen mogelijk hoger dan in hoge- en hogere-middeninkomenslanden in Aziatische landen, maar recent Chinees onderzoek liet hogere cijfers zien en veel variatie. De prevalentie van de persisterende complexe rouwstoornis (in de DSM-5 opgenomen in ‘Aandoeningen die verder onderzoek behoeven’ in deel III) werd bij rouwende Amerikaanse jongeren uit de algemene bevolking geschat op 18%.
