Uitgebreide of beperkte neurocognitieve stoornis door traumatisch hersenletsel

Major or mild neurocognitive disorder due to traumatic brain injury

De classificatie van een uitgebreide of beperkte NCS door traumatisch hersenletsel kan worden ondersteund door bevindingen van een CT of een MRI (bijvoorbeeld focale atrofie, encefalomalacie, gliose, wit­te­stof­af­wij­kin­gen) in hersengebieden of -netwerken die gerelateerd zijn aan specifieke cognitieve domeinen waar de betrokkene beperkingen van ondervindt. Daarnaast kan de classificatie worden ondersteund door subtiele neurologische verschijnselen (bijvoorbeeld multipele primaire reflexen zoals de glabellareflex, snoutreflex en palmomentale reflex) of deficiënties in saccaden en vloeiende volgbewegingen met de ogen, samen met frontaal gemedieerde cognitieve beperkingen zoals complexe aan­dachts­pro­ble­men, trage in­for­ma­tie­ver­wer­king, problemen met het geheugen of de executieve functies. Vooral in sommige gevallen van penetrerend THL kan de classificatie NCS door traumatisch hersenletsel worden ondersteund door post-traumatische epileptische aanvallen met een focaal begin in locaties die anatomisch corresponderen met het cognitieve domein waarin de betrokkene beperkingen vertoont (bijvoorbeeld epilepsie van de mediale temporale kwab en episodische ge­heu­gen­be­per­kin­gen; epilepsie van de frontale kwab en beperkingen in de executieve functies of het sociaal-cognitieve functioneren).

Bevindingen van algemene, veelgebruikte cognitieve meet­in­stru­men­ten kunnen mogelijk van nut zijn bij het signaleren wanneer iemand verder neu­ro­di­a­gnos­tisch onderzoek nodig heeft, vooral wanneer deze bevindingen worden geïnterpreteerd met behulp van omvangrijke normatieve gegevens uit de algemene bevolking. Het toekennen van de classificatie uitgebreide of beperkte NCS door traumatisch hersenletsel berust echter op do­mein­spe­ci­fie­ke cognitieve tests die in het licht van iemands eerdere functioneren worden geïnterpreteerd (bijvoorbeeld op basis van neu­ro­psy­cho­lo­gi­sche inschatting van het cognitieve functioneren voordat het letsel plaatsvond), en op onderzoek naar de functionele toestand.

Hoewel beeldvormend hersenonderzoek en andere klinische onderzoeken (zoals subtiele neurologische verschijnselen) ondersteunende informatie geven, zijn deze op zichzelf onvoldoende om de classificatie NCS door traumatisch hersenletsel toe te kennen. Er zijn momenteel geen andere erkende biomarkers voor de uitgebreide of beperkte NCS door traumatisch hersenletsel.