Neurocognitieve stoornissen

Uitgebreide of beperkte neurocognitieve stoornis door de ziekte van Huntington
Major or mild neurocognitive disorder due to Huntington’s disease

De uitgebreide of beperkte neurocognitieve stoornis wordt gekenmerkt door aanwijzingen voor cognitieve achteruitgang ten opzichte van een eerder niveau van functioneren in één of meer cognitieve domeinen (complexe aandacht, executieve functies, leervermogen en geheugen, taal, perceptueel-motorisch, of sociaal-cognitief), veroorzaakt door een somatische aandoening of de aanhoudende effecten van een middel.
ICD F02.2, F06.7
Classificatiecriteria

Uiteindelijk leidt de ziekte van Huntington tot neurocognitieve deficiënties. De wereldwijde prevalentie wordt geschat op 2,7 per 100.000. De prevalentie van de ziekte van Huntington in Noord-Amerika, Europa en Australië is 5,7 per 100.000. Die in Azië is veel lager: 0,4 per 100.000.

Diagnostische kenmerken
Bijkomende kenmerken
Prevalentie
Ontwikkeling en beloop
Risico- en prognostische factoren
Diagnostische markers
Relatie met suïcidegedachten of suïcidaal gedrag
Gevolgen voor het functioneren
Differentiële diagnostiek

Deze site geniet auteursrechtelijke bescherming. Derhalve is afdrukken niet toegestaan.