De impulsieve (of door boosheid gedreven) agressieve uitbarstingen bij de intermitterende explosieve stoornis komen snel opzetten, en een prodromale fase is er nauwelijks of niet. De uitbarstingen duren over het algemeen korter dan 30 minuten en treden vaak op als reactie op de minste of geringste provocatie door iemand uit de nabije omgeving van de betrokkene of een andere goede bekende. Mensen met een intermitterende explosieve stoornis hebben tussen de episoden met ernstigere vernielingen of verwondingen (criterium A2) door vaak ook nog episoden van verbaal geweld of fysiek geweld dat geen schade, vernieling of verwonding veroorzaakt (criterium A1). Criterium A1 definieert veelvuldige (gemiddeld twee keer per week gedurende drie maanden) agressieve uitbarstingen, gekenmerkt door woede-uitbarstingen, tirades, verbale woordenwisselingen of ruzies, of fysieke agressie die niet leidt tot schade aan voorwerpen of verwonding van dieren of andere mensen. Criterium A2 definieert incidentele (drie in een periode van één jaar) impulsieve agressieve uitbarstingen; deze uitbarstingen hebben als kenmerk dat ze wel schade of vernieling van een voorwerp veroorzaken, waarbij de tastbare waarde geen rol speelt, of dat er door een aanval, door slaan, of op een andere manier, bij een dier of bij een ander mens, fysieke verwondingen worden veroorzaakt. Los van wat precies de aard is van de impulsieve agressieve uitbarsting, is het hoofdkenmerk van de intermitterende explosieve stoornis dat de betrokkene er niet in slaagt het impulsieve agressieve gedrag te beheersen dat optreedt in reactie op een subjectief ervaren provocatie (psychosociale stressor) die normaal gesproken niet zo snel tot een agressieve uitbarsting zou leiden (criterium B). De agressieve uitbarstingen zijn over het algemeen impulsief of komen voort uit boosheid, in plaats van dat ze van tevoren beraamd of instrumenteel zijn (criterium C), en veroorzaken lijdensdruk of beperkingen in het beroepsmatige of interpersoonlijke functioneren of hebben financiële of juridische consequenties (criterium D). De classificatie intermitterende explosieve stoornis moet niet worden toegekend aan kinderen tot 6 jaar oud of aan mensen met een gelijkwaardig ontwikkelingsniveau (criterium E), noch aan mensen met agressieve uitbarstingen die beter worden verklaard door een andere psychische stoornis (criterium F). Verder moet de classificatie intermitterende explosieve stoornis niet worden toegekend aan mensen met een disruptieve stemmingsdisregulatiestoornis, noch aan mensen met agressieve uitbarstingen die kunnen worden toegeschreven aan een somatische aandoening of de fysiologische effecten van een middel (criterium F). De stoornis wordt evenmin toegekend aan kinderen van 6–18 jaar met agressieve uitbarstingen die optreden binnen de context van een aanpassingsstoornis (criterium F).
