Per definitie moet een aanpassingsstoornis binnen zes maanden nadat de stressor of de gevolgen daarvan zijn gestopt weer verdwijnen. De symptomen kunnen echter een langere periode (langer dan zes maanden) aanhouden wanneer ze optreden in reactie op een persisterende stressor (bijvoorbeeld een chronische invaliderende of andere somatische aandoening) of een stressor die langdurige gevolgen met zich meebrengt (bijvoorbeeld financiële en emotionele problemen als gevolg van een scheiding). De duur van de symptomen van een aanpassingsstoornis is aan te duiden met de specificatie ‘acuut’ of ‘persisterend (chronisch)’. De specificatie ‘acuut’ is te gebruiken voor symptomen die korter dan zes maanden aanhouden. De specificatie ‘persisterend (chronisch)’ is te gebruiken voor symptomen die zes maanden of langer aanhouden. Deze laatste specificatie is dus van toepassing als de stoornis langer dan zes maanden aanhoudt in reactie op een chronische stressor of op een stressor met langdurige gevolgen.
