De remslaapgedragsstoornis komt bij ongeveer 30% van de patiënten met narcolepsie voor. Uit demografische gegevens blijkt dat een remslaapgedragsstoornis samengaand met narcolepsie vooral voorkomt in de jongere leeftijdscategorie, en in gelijke mate bij mannen en vrouwen. Uit de bevindingen bij mensen die met hun klachten naar een slaapkliniek worden doorgestuurd, blijkt dat bij de meeste mensen (> 70%) die in eerste instantie een ‘idiopathische’ remslaapgedragsstoornis hebben, uiteindelijk een neurodegeneratieve aandoening ontstaat — vooral een synucleopathie (de ziekte van Parkinson, multisysteematrofie, of een uitgebreide of beperkte neurocognitieve stoornis met lewylichaampjes). De remslaapgedragsstoornis begint vaak al jaren (vaak meer dan tien jaar) voordat een van de andere verschijnselen van dergelijke stoornissen optreedt.