Het voornaamste kenmerk van de persisterende depressieve stoornis is een verlaagde stemming die het grootste deel van de dag, meer dagen wel dan niet, aanwezig is, gedurende minstens twee jaar, of minstens één jaar voor kinderen en adolescenten (criterium A). Deze aandoening betreft een samenvoeging van de beschrijvingen van twee stoornissen uit de DSM-IV: de chronische depressieve stoornis en de dysthyme stoornis. Aan een persisterende depressieve stoornis kan een depressieve stoornis voorafgaan, en tijdens een persisterende depressieve stoornis kunnen depressieve episoden optreden. Bij mensen van wie de symptomen gedurende twee jaar voldoen aan de criteria voor een depressieve stoornis, dient zowel de classificatie persisterende depressieve stoornis als de classificatie depressieve stoornis toegekend te worden.
Mensen met een persisterende depressieve stoornis beschrijven hun stemming als verdrietig of ‘in de put’. Tijdens perioden waarin de stemming verlaagd is, zijn minstens twee van de zes symptomen uit criterium B aanwezig. Doordat deze symptomen deel zijn gaan uitmaken van de dagelijkse ervaring van de betrokkene, vooral wanneer ze zich al vroeg hebben voorgedaan (‘Ik ben altijd al zo geweest’), worden zij mogelijk niet gemeld, tenzij er bij de betrokkene direct naar wordt gevraagd. Tijdens de periode van twee jaar (één jaar voor kinderen of adolescenten) duurt een eventueel aanwezige symptoomvrije periode niet langer dan twee maanden (criterium C).
