Depressieve stoornis
Kent één of meer depressieve episoden, die worden gekenmerkt door een periode met een depressieve stemming of verminderde interesse of plezier, die minstens 2 weken aanhouden en gepaard gaan met minstens vijf kenmerkende symptomen (bijvoorbeeld veranderingen in de slaap, de eetlust en/of de activiteit, vermoeidheid, gevoelens van waardeloosheid of buitensporige schuldgevoelens, moeite om zich te concentreren, suïcidegedachten of suïcidaal gedrag). De drempel voor de persisterende depressieve stoornis is lager (d.w.z. twee symptomen plus sombere stemming) evenals de vereiste mate van persisteren (meer dagen wel dan niet), maar een minimale duur van 2 jaar is wel vereist. Een depressieve episode die 2 jaar aanhoudt, voldoet dus aan de criteria voor een persisterende depressieve stoornis. Als zowel aan de criteria voor de depressieve stoornis als die voor de persisterende depressieve stoornis is voldaan, moeten beide classificaties worden toegekend.
Chronische psychotische stoornissen (schizofrenie, waanstoornis, schizoaffectieve stoornis)
Hebben als mogelijk kenmerk een bijkomende chronische sombere stemming. De classificatie persisterende depressieve stoornis wordt niet afzonderlijk toegekend als de symptomen alleen tijdens een psychotische stoornis (inclusief de restfase) voorkomen.
Depressieve-stemmingsstoornis door een somatische aandoening
Heeft als vereiste de aanwezigheid van een etiologische somatische aandoening. De classificatie persisterende depressieve stoornis wordt niet toegekend als de depressieve symptomen volledig het gevolg zijn van de directe fysiologische effecten van een somatische aandoening. Chronische lichte depressiviteit is een gangbaar bijkomend kenmerk van veel somatische aandoeningen (bijvoorbeeld diabetes), en de classificatie persisterende depressieve stoornis mag worden toegekend als de somatische aandoening alleen comorbide aanwezig is en niet de fysiologische oorzaak is van de depressiviteit.
Depressieve-stemmingsstoornis door een middel/medicatie
Is het gevolg van de directe fysiologische effecten van een middel. De classificatie persisterende depressieve stoornis wordt niet toegekend als de depressieve symptomen volledig het gevolg zijn van de directe fysiologische effecten van een middel (of medicatie).
Bipolaire-I- of bipolaire-II-stoornis
Heeft als kenmerk respectievelijk manische episoden en hypomanische episoden. De classificatie persisterende depressieve stoornis kan niet worden toegekend als er ooit sprake is geweest van een manische of hypomanische episode.
Cyclothyme stoornis
Heeft als kenmerk behalve depressieve ook hypomanische perioden. De classificatie persisterende depressieve stoornis kan niet worden toegekend als ooit aan de criteria voor de cyclothyme stoornis is voldaan.
Persoonlijkheidsstoornis
Heeft als kenmerk een duurzaam patroon van innerlijke ervaringen en gedragingen dat duidelijk afwijkt van de verwachtingen binnen de cultuur van de betrokkene, en ontstaat tijdens de adolescentie of op jongvolwassen leeftijd. Persoonlijkheidsstoornissen komen vaak gelijktijdig voor met een persisterende depressieve stoornis. Als zowel wordt voldaan aan de criteria voor een persisterende depressieve stoornis als aan die voor een persoonlijkheidsstoornis, mogen beide worden toegekend.