De persisterende depressieve stoornis is een amalgaam van de DSM-IV-classificaties dysthyme stoornis en chronische depressieve episode. De 12-maandsprevalentie in de Verenigde Staten is ongeveer 0,5% voor de dysthyme stoornis en 1,5% voor de chronische depressieve stoornis. De prevalentie onder vrouwen is respectievelijk ongeveer 1,5 en 2 keer zo hoog als de prevalentie onder mannen voor beide stoornissen. Studies met vergelijkbare vaststellingsprocedures geven aan dat de levenslange en 12-maandsprevalenties voor dysthymie volgens de DSM-IV hoger zijn in hoge-inkomenslanden dan in lage- en middeninkomenslanden. De stoornis hangt echter samen met een verhoogd risico op suïcidale uitkomsten en vergelijkbare niveaus van invaliditeit, ongeacht het inkomensniveau van het land waar de betrokkene woont.
