Volwassen mannen met een pedofiele stoornis geven vaak aan dat ze rond hun puberteit merkten dat ze zich sterk of bij voorkeur aangetrokken voelden tot kinderen — rond dezelfde tijd dat mannen met een preferentie voor volwassen partners zich bewust worden van hun seksuele interesse in vrouwen of mannen. Het is lastig om de classificatie pedofiele stoornis toe te kennen op de leeftijd waarop deze zich voor het eerst manifesteert, omdat deze tijdens de ontwikkeling van een puber moeilijk te onderscheiden is van de normale seksuele interesse in leeftijdgenoten, of van seksuele nieuwsgierigheid. Om die reden is criterium C vereist: een minimumleeftijd van 16 jaar voor de classificatie en een minimaal leeftijdsverschil van vijf jaar met de kinderen of het kind in criterium A.
Pedofilie op zichzelf blijkt een afwijking voor het leven. Voor een pedofiele stoornis echter zijn andere elementen vereist, die na verloop van tijd met of zonder behandeling kunnen veranderen: persoonlijke lijdensdruk (zoals schuldgevoelens, schaamte, intense seksuele frustratie, gevoelens van isolement), psychosociale problemen of de neiging zich seksueel te uiten bij kinderen, of beide. Het beloop van een pedofiele stoornis kan dan ook fluctueren, of de intensiteit kan toenemen of afnemen, met de leeftijd.
Volwassenen met een pedofiele stoornis kunnen aangeven dat ze zich reeds bewust waren van hun seksuele interesse in kinderen voordat ze seksueel actief werden met kinderen of voordat ze zichzelf als iemand met pedofilie herkenden. Naarmate de betrokkene ouder wordt, neemt de frequentie van seksueel gedrag waarbij kinderen zijn betrokken meestal in dezelfde mate af als bij andere vormen van parafiel en niet-parafiel seksueel gedrag.
