De ernst van niet-zelfbeschadigende stereotiepe bewegingen varieert van lichte vormen die gemakkelijk onderdrukt kunnen worden door een zintuiglijke prikkel of afleiding, tot continue bewegingen die alle algemene dagelijkse levensverrichtingen duidelijk belemmeren. Zelfbeschadigend gedrag varieert in ernst op verschillende dimensies, waaronder frequentie, invloed op het adaptieve functioneren, en de ernst van het lichamelijk letsel (van een blauwe plek of erytheem door met de hand op het lichaam te slaan; open wonden of amputatie van vingers; tot losraken van de retina door bonken met het hoofd).
