Er is weinig informatie over hechtingsgedrag van jonge kinderen binnen verschillende culturele contexten wereldwijd. Culturele verwachtingen van hechtingsgedrag en opvoedstijlen kunnen invloed hebben op de ontwikkeling en zorgen over deze gedragspatronen en hoe deze zich in verschillende situaties uiten. Men moet echter voorzichtig zijn met het toekennen van de classificatie reactieve hechtingsstoornis in culturele contexten waarin hechting niet is onderzocht. In situaties waarin de hechtingspersonen een ernstig psychotrauma hebben meegemaakt, zoals in oorlogsgebieden, kunnen symptomen van de reactieve hechtingsstoornis vaker optreden; bovendien kunnen de hechtingsstijlen van migranten- en vluchtelingenkinderen tijdens de hervestiging uiteenlopen. Daarnaast kunnen verschillen in de verzorging en opvoeding invloed hebben op het risico op een reactieve hechtingsstoornis.
