Over enuresis is in diverse Europese, Afrikaanse en Aziatische landen gerapporteerd, evenals in de Verenigde Staten. Op nationaal niveau is de prevalentie opvallend vergelijkbaar, en er is ook een grote overeenkomst in het ontwikkelingstraject zoals dat in de verschillende landen wordt gezien. In lokale onderzoeken op scholen blijkt echter dat de prevalentie van nachtelijke enuresis in Afrika, Zuid-Azië, Europa en het Caraïbische gebied sterk uiteenloopt (4–50%), wat in elk geval gedeeltelijk aan de methodologie is toe te schrijven. Dat enuresis erg vaak voorkomt in weeshuizen en andere wooninstellingen kan niet worden verklaard door de methode of de vroege timing van de zindelijkheidstraining.
Het vaststellen van zowel de classificatie als de vermoede etiologie van de enuresis wordt door de culturele context beïnvloed. In de traditionele Chinese geneeskunde wordt enuresis toegeschreven aan een chronisch tekort aan nier-yang (mannelijke energie). In samenlevingen waarin economische beperkingen bestaan bij het vinden van passende zorg voor het kind, of in de context van sociaal beleid waarin het aantal kinderen wordt beperkt (bijvoorbeeld de eenkindpolitiek in China), is de invloed van de enuresis van kinderen op de ouders hoger, wat tot een verhoogd risico op emotionele ontregeling bij de ouders kan leiden.
