Samenvatting

► Genderdysforie wordt als een stoornis beschouwd als een kind gedurende minstens zes maanden serieuze twijfel heeft over zijn of haar sekse, of ervan overtuigd is en volhoudt dat hij of zij tot het andere gender behoort, en als dit leidt tot spanning, leed, verwarring en lijdensdruk in algemene zin.

► Zo’n kind heeft een voorkeur voor spelen, kleden, fantaseren, het gezelschap en het aannemen van rollen die gender-atypisch zijn. Door deze voorkeuren na te streven, komt hij of zij in gezinsverband, met vriendjes en op school in conflicten terecht.

► Het kind heeft een hekel aan zijn of haar eigen anatomie, en vooral de geslachtsdelen; het ziet als een berg op tegen het moment dat zijn of haar secundaire geslachtskenmerken zichtbaar worden; en het verlangt vurig naar een lichaam dat anders in elkaar zit — één dat past bij het gewenste gender.

► In de loop der tijd heeft de aandoening geleid tot verstoring van de ontwikkeling van de betrokkene binnen de gezinsdynamiek, op intermenselijk vlak en in het sociale verkeer in het algemeen.

► Het belangrijkste thema van genderdysforie bij kinderen is een ‘duidelijke incongruentie tussen het ervaren/geuite gender en het toegewezen gender’, die lijdensdruk of disfunctioneren veroorzaakt.

► Om de classificatie te kunnen toekennen, moet aan zes van de acht criteria zijn voldaan.

► Veel van de classificatiecriteria hebben betrekking op de sterke voorkeur om zich te gedragen als iemand van het gender dat tegengesteld is aan het toegewezen gender.

► Er zijn aanzienlijke verschillen (afgezien van leeftijd) tussen het typische beeld van genderdysforie bij kinderen en genderdysforie bij adolescenten en volwassenen.

► Het proces van differentiële diagnostiek moet worden doorlopen alvorens genderdysforie bij kinderen als classificatie kan worden overwogen.