Differentiële diagnostiek
Differentiële diagnostiek
In de differentiële diagnostiek moet rekening worden gehouden met diverse factoren, vooral wanneer de stoornis verworven is. Bij jonge gezonde mannen moet in de differentiële diagnostiek vooral worden gedacht aan het gebruik van medicatie (bijvoorbeeld SSRI’s) en drugs, en aan psychische factoren (bijvoorbeeld niet kunnen ejaculeren bij een partner, terwijl dat bij andere partners wel is gelukt; parafiele interesses; en zelfs de stress rond een langdurige infertiliteitsbehandeling, met de druk op ‘presteren’ — met andere woorden: op specifieke tijden en in bepaalde omstandigheden moeten kunnen ejaculeren). In de differentiële diagnostiek kan ook aandacht worden geschonken aan het mogelijk gescheiden optreden van de ejaculatie en de ervaring van het orgasme (anhedonische ejaculatie).
De differentiële diagnostiek van een vertraagde ejaculatie met een laat begin is breder en betreft diverse somatische aandoeningen (bijvoorbeeld innervatiestoornissen van de genitaliën bij stoornissen als multiple sclerose, diabetes mellitus en alcoholische neuropathie of een bedoeld of onbedoeld zenuwletsel na een operatie); medicijngebruik (bijvoorbeeld antihypertensiva, antipsychotica, SSRI’s, pijnstillers (opioïden)) of drugs (opioïden); psychische factoren (bijvoorbeeld wel kunnen ejaculeren bij één partner maar niet bij een andere partner van hetzelfde geslacht, parafilieën, andere seksuele disfuncties of een depressieve stoornis); en anhedonische ejaculatie (of een andere orgasmestoornis, zoals een met sommige medicijnen gepaard gaande pijnlijke ejaculatie).
Factoren die het klinische beeld van een vertraagde ejaculatie kunnen beïnvloeden zijn onder andere: bijkomende depressiviteit of angst; andere seksuele disfuncties die ofwel aan de stoornis zijn voorafgegaan of als gevolg van de vertraagde ejaculatie optreden (bijvoorbeeld geen zin in seks, erectieproblemen); stress vanwege onvruchtbaarheid of alleen maar de angst dat men onvruchtbaar is; seksueel misbruik in de anamnese; een negatief lichaamsbeeld; culturele en godsdienstige invloeden (de godsdienstige opvatting dat mannen alleen mogen ejaculeren voor de voortplanting en dat masturberen zondig is); eisen van de partner (meer seks, geen seks) of klachten van de partner (te lang moeten wachten op seks, wat door faalangst het probleem juist in stand kan houden; dat de seks pijnlijk of vermoeiend is); of dat de patiënt zelf uitgeput is geraakt tijdens de langdurige poging om te ejaculeren terwijl hij lichamelijk niet bijzonder fit is.
Zie de DSM-5 voor andere stoornissen die in de differentiële diagnostiek moeten worden overwogen. Zie ook de informatie over comorbiditeit en differentiële diagnostiek onder de betreffende stoornissen in de DSM-5.