Conclusie
Abraham M. Nussbaum
Ons streven moet zijn dat we de DSM-5 niet als een checklist gebruiken maar als onderdeel van een uitvoerig diagnostisch onderzoek. Een patiënt komt niet op ons spreekuur om te kijken of zijn psychische problemen misschien aan diagnostische criteria voldoen. De kern van het diagnostisch onderzoek bestaat niet uit het vaststellen van psychiatrische symptomen maar uit de vorming van een therapeutische relatie. Dat houdt in dat we leren nadenken met de patiënt. In mijn opvatting is een therapeutische relatie een verhouding waarbinnen u samenwerkt met een patiënt om zijn lijden te verminderen en zijn gevoel van zelfbeschikking te verhogen. In een effectief diagnostisch onderzoek bedrijven we al een rudimentaire vorm van psychotherapie waarin we hoop en steun bieden aan een gedemoraliseerde patiënt. Er zijn vele praktische stappen mogelijk om tot een therapeutische relatie te komen, waaronder de basistechnieken van antropologen, sociaal-historici en psychoanalytici.
