De mate waarin afhankelijk gedrag als gepast wordt beschouwd, kan sterk verschillen tussen diverse leeftijds- en sociaal-culturele groepen. Bij het beoordelen van de diagnostische drempel voor elk criterium moet dan ook rekening worden gehouden met leeftijds- en culturele factoren. Afhankelijke gedragingen dienen alleen dan als kenmerkend voor de stoornis te worden beschouwd als dit gedrag duidelijk de culturele normen van de betrokkene overschrijdt of een uiting is van onrealistische zorgelijkheid. Een voorkeur voor passiviteit, beleefdheid en het tonen van respect is kenmerkend voor sommige samenlevingen, en dit gedrag kan verkeerd worden geïnterpreteerd als kenmerk van een afhanke-lijkepersoonlijkheidsstoornis. Verder kunnen er verschillen zijn tussen verschillende culturen in de mate waarin afhankelijk gedrag bij mannen en bij vrouwen wordt aangemoedigd of juist ontmoedigd. Mensen met een afhankelijke-persoonlijkheidsstoornis vertonen een pervasief onvermogen om beslissingen te nemen, hebben voortdurend het gevoel onderworpen te zijn, nemen weinig initiatief, zwijgen vaak en houden veel afstand tot anderen; deze eigenschappen gaan veel verder dan de normen van beleefdheid en doelgerichte passiviteit die in hun culturele context gebruikelijk zijn.
