De excoriatiestoornis gaat gepaard met beperkingen in het sociale en beroepsmatige functioneren. De meeste mensen met deze aandoening spenderen minstens een uur per dag aan het pulken, het denken over het pulken en het zichzelf weerhouden van het pulken. Veel mensen melden dat zij sociale gebeurtenissen of ontspanningsevenementen vermijden en zich ook niet meer onder de mensen begeven. Een meerderheid van de betrokkenen meldt daarnaast dat het huidpulken minimaal dagelijks of wekelijks hun werk beïnvloedt. Een aanzienlijk deel van de scholieren en studenten met een excoriatiestoornis meldt dat zij van school verzuimd hebben of moeite hebben gehad met het nakomen van hun schoolverplichtingen, of dat zij vanwege het huidpulken niet goed konden studeren. De somatische complicaties van het huidpulken zijn onder andere weefselschade, littekenvorming en infecties, en deze kunnen levensbedreigend zijn. In zeldzame gevallen is als gevolg van chronisch huidpulken een synovitis aan de pols vastgesteld. Voor de infecties is een behandeling met antibiotica vaak noodzakelijk, en een enkele keer kan een operatieve ingreep nodig zijn.
