Psychotische stoornis Het huidpulken kan optreden in reactie op een parasietenwaan of een haptische (tactiele) hallucinatie (formicatie) bij een psychotische stoornis. In dergelijke gevallen dient de classificatie excoriatiestoornis niet te worden toegekend.
Andere obsessieve-compulsieve en verwante stoornissen Het overmatig wassen in reactie op obsessies over besmetting bij mensen met OCS kan tot huidlaesies leiden. Daarnaast kunnen mensen met een morfodysfore stoornis aan hun huid pulken, maar zij doen dat vanwege ongerustheid over hun uiterlijk. In dergelijke gevallen dient de classificatie excoriatiestoornis niet te worden toegekend. In de beschrijving van de andere lichaamsgericht-repetitief-gedragsstoornis bij ‘andere gespecificeerde obsessieve-compulsieve of verwante stoornis’ worden mensen van wie de symptomen voldoen aan de classificatiecriteria voor de excoriatiestoornis, uitgesloten.
Neurobiologische ontwikkelingsstoornissen De stereotiepe-bewegingsstoornis kan worden gekenmerkt door repetitief zelfbeschadigend gedrag en de stoornis begint meestal in de vroege ontwikkeling. Mensen met de neurogenetische aandoening syndroom van Prader-Willi kunnen een vroeg ziektebegin van drangmatig huidpulken vertonen, en hun symptomen kunnen voldoen aan de criteria voor een stereotiepe-bewegingsstoornis. De tics die bij de stoornis van Gilles de la Tourette horen kunnen tot zelfbeschadiging leiden, maar bij de excoriatiestoornis is het gedrag niet ticachtig.
Dermatitis artefacta Dermatitis artefacta (ook wel ‘nagebootste dermatitis’ genoemd) is een term die in de dermatologie wordt gebruikt om te verwijzen naar somatisch onverklaarde, vermoedelijk zelf toegebrachte huidlaesies waarvan de betrokkene ontkent dat hij of zij die heeft veroorzaakt. Gevallen waarin er bewijs is van misleiding van de kant van de betrokkene met betrekking tot de huidlaesies, kunnen worden geclassificeerd als simulatie (als het huidpulken door externe prikkels wordt gemotiveerd) of als een nagebootste stoornis (als het huidpulken plaatsvindt in afwezigheid van een duidelijke externe beloning). Als er geen sprake is van misleiding kan de classificatie excoriatiestoornis worden toegekend indien de betrokkene herhaalde pogingen doet om het huidpulken te verminderen of te stoppen.
Andere stoornissen De classificatie excoriatiestoornis wordt niet toegekend als het huidpulken grotendeels is toe te schrijven aan de intentie zichzelf schade toe te brengen, wat kenmerkend is voor niet-suïcidale zelfbeschadiging.
Somatische aandoeningen De classificatie excoriatiestoornis wordt niet toegekend als de huidbeschadigingen voornamelijk zijn toe te schrijven aan een somatische aandoening. Scabiës is bijvoorbeeld een dermatologische aandoening die steevast samengaat met ernstige jeuk en veel krabben. De excoriatiestoornis kan echter wel door een onderliggende dermatologische aandoening worden geluxeerd of versterkt. Ook acne kan bijvoorbeeld tot krabben en pulken leiden, wat kan samengaan met een comorbide excoriatiestoornis (acné excoriée of krabacne genoemd). Het onderscheid tussen deze twee klinische toestanden (acne met enig krabben en pulken, versus acne met een comorbide excoriatiestoornis) vereist een beoordeling van de mate waarin het huidpulken van de betrokkene zich onafhankelijk van de onderliggende dermatologische aandoening voordoet.
Stoornissen door een middel/medicatie De symptomen van huidpulken kunnen ook door bepaalde middelen (zoals cocaïne) worden veroorzaakt, en in dat geval dient de classificatie excoriatiestoornis niet te worden toegekend. Wanneer deze vorm van huidpulken in significante mate aanwezig is, moet gedacht worden aan de classificatie obsessieve-compulsieve of verwante stoornis door een middel/medicatie.
