Niet-pathologisch gokken Een gokstoornis moet onderscheiden worden van professionele of sociale vormen van gokken. Bij professioneel gokken worden de risico’s beperkt en staat discipline centraal. Sociaal gokken gebeurt onder vrienden of collega’s en gedurende korte perioden, met acceptabele verliezen. Sommige mensen kunnen gokproblemen hebben (bijvoorbeeld een beperkte periode blijven proberen gokverliezen terug te winnen en de controle kwijt zijn) die niet volledig aan de criteria voor een gokstoornis voldoen.
Manische episode Tijdens een manische episode kan iemand een verminderd oordeelsvermogen hebben en excessief gokken. Hierbij wordt alleen een aanvullende classificatie gokstoornis toegekend als het gokgedrag niet beter te verklaren valt door de manische episoden (bijvoorbeeld doordat in de anamnese ook sprake is van maladaptief gokgedrag buiten de manische episoden). Anderzijds kan iemand met een gokstoornis tijdens een periode van gokken ook gedrag vertonen dat lijkt op een manische episode, maar deze manieachtige kenmerken verdwijnen dan als de betrokkene niet meer in een goksituatie verkeert.
Persoonlijkheidsstoornissen Gokproblemen kunnen optreden bij mensen met een antisociale-persoonlijkheidsstoornis of een andere persoonlijkheidsstoornis. Als aan de criteria voor beide stoornissen is voldaan, kunnen ze beide worden toegekend.
Gokproblemen door dopaminerge medicatie Sommige mensen kunnen door dopaminerge medicatie (bijvoorbeeld voor de ziekte van Parkinson) een drang krijgen om te gokken, met dusdanig veel problemen of beperkingen tot gevolg dat deze voldoet aan de criteria voor de gokstoornis. In dergelijke gevallen is de classificatie gokstoornis van toepassing.
