Het hoofdkenmerk van een angststoornis door een middel/medicatie is de prominente aanwezigheid van symptomen van angst of paniek (criterium A) waarvan wordt geoordeeld dat ze worden veroorzaakt door de effecten van een middel (drug, geneesmiddel, of blootstelling aan een toxine). De symptomen van de angst of paniek moeten zijn ontstaan tijdens of vlak na de intoxicatie door of onttrekking van het middel of na blootstelling aan of onttrekking van een geneesmiddel, en de (genees)middelen moeten de symptomen kunnen veroorzaken (criterium B2). Voor de classificatie angststoornis door een middel/medicatie veroorzaakt door een voorgeschreven behandeling van een psychische stoornis of een somatische aandoening moet de stoornis zijn begonnen terwijl de patiënt de medicatie krijgt (of tijdens de onttrekking, als er bij het betreffende geneesmiddel sprake is van onttrekking). Is de behandeling eenmaal gestopt, dan zullen de symptomen van angst of paniek gewoonlijk binnen enkele dagen tot een paar weken of een maand verbeteren of verdwijnen (afhankelijk van de halfwaardetijd van het (genees)middel en de vraag of er sprake is van onttrekking). De classificatie angststoornis door een middel/medicatie is niet van toepassing als de symptomen van de paniek of angst eerder aanwezig zijn dan de intoxicatie door of de onttrekking van het middel of de medicatie, of als de symptomen een aanzienlijke periode aanhouden (langer dan één maand bijvoorbeeld) vanaf het moment van de ernstige intoxicatie of onttrekking. Als de symptomen van angst of paniek langere tijd aanhouden, dienen andere oorzaken te worden overwogen.
De classificatie angststoornis door een middel/medicatie heeft alleen de voorkeur boven de classificatie intoxicatie door een middel of onttrekkingssyndroom van een middel als de symptomen in criterium A in het klinische beeld op de voorgrond staan en ernstig genoeg zijn om afzonderlijke aandacht te rechtvaardigen.
