Onderzoeker Wanneer bent u begonnen stimulantia te gebruiken?
Patiënt (38 jaar) Ik was 18.
Onderzoeker Hoeveel gebruikte u destijds?
Patiënt Niet veel, alleen om het een beetje uit te proberen.
Onderzoeker Wanneer bent u vaker stimulantia gaan gebruiken?
Patiënt Toen ik op de universiteit zat. In het begin gebruikte ik het gewoon om mijn huiswerk gedaan te krijgen, maar toen begonnen mijn vrienden en ik cocaïne te snuiven. Ik stopte met mijn studie en begon cocaïne te dealen om aan genoeg geld te komen voor mijn dagelijkse dosis.
Onderzoeker Hoeveel en hoe vaak gebruikt u nu?
Patiënt Om de paar dagen of zo.
Onderzoeker Merkt u dat u meer moet gebruiken om hetzelfde effect te voelen?
Patiënt Ja.
Onderzoeker Hoeveel tijd besteedt u aan het verkrijgen en gebruiken van het middel en het herstellen ervan?
Patiënt Ik ben meestal ofwel aan het gebruiken of aan het herstellen; om de paar dagen ga ik los, maar de dagen erna voel ik mij dan vooral ellendig.
Onderzoeker Heeft u ooit stimulantia gebruikt in een fysiek gevaarlijke situatie?
Patiënt Ja. Als ik heb gebruikt, pik ik vaak vrouwen op, en ik heb veel onbeschermde seks gehad met mensen over wie ik niet veel weet.
Onderzoeker Voelt u de behoefte om uw gebruik te verminderen?
Patiënt Daarom ben ik hier.
Onderzoeker Heeft u ooit geprobeerd om te minderen, en hoe pakte dat uit?
Patiënt Een paar keer, maar ik ben altijd weer opnieuw begonnen.
Onderzoeker Wat gebeurde er toen u probeerde te stoppen?
Patiënt Ik werd echt heel somber; ik werd er soms zelfs huilerig van. Ik kan me dan nergens op concentreren en voel me waardeloos.
Onderzoeker Heeft het gebruik weleens tot problemen geleid op het werk of in relaties?
Patiënt Dat kun je wel zeggen, ja. Ik ben gestopt met mijn studie, ik kan niet werken, ik ben dakloos, en ga zo maar door.
Onderzoeker Dus u heeft het gevoel dat het gebruik van stimulantia negatieve gevolgen heeft gehad, maar desondanks gebruikt u nog steeds?
Patiënt Ik kan er niet mee stoppen.
In dit gesprek komen de belangrijkste classificatiecriteria voor stimulantiumgerelateerde stoornissen voor. De eerste vragen van de onderzoeker hebben als doel om de nodige informatie te verkrijgen over de leeftijd bij aanvang, de hoeveelheid die wordt geconsumeerd, en de mate van tolerantie (die wordt vastgesteld door bij de patiënt te informeren of hij in de loop der tijd meer stimulantia is gaan gebruiken om hetzelfde effect te kunnen bereiken). De aanwezigheid van onttrekkingssymptomen wordt vastgesteld door te vragen welke klachten de patiënt krijgt als hij het gebruik van stimulantia heeft verminderd of heeft geprobeerd om ermee te stoppen. Ook wordt informatie verkregen over de hoeveelheid tijd die iemand bezig is met het nuttigen en verkrijgen en met het bijkomen van de effecten van het middel. De onderzoeker vraagt ook of de patiënt hunkering naar stimulantia ervaart en of hij mislukte pogingen heeft gedaan om het gebruik te minderen of ermee te stoppen. Daarnaast vraagt de onderzoeker of de patiënt weleens stimulantia heeft gebruikt in gevaarlijke situaties. Ten slotte stelt de onderzoeker vragen over de negatieve gevolgen van het stimulantiumgebruik en over het voortgezet gebruik ondanks dat de patiënt zich bewust is van deze gevolgen. Veel mensen met een stimulantiumgerelateerde stoornis staan ambivalent tegenover het stoppen, aangezien de gevolgen van tolerantie en onttrekking bijzonder snel kunnen optreden bij degenen die het middel snuiven of intraveneus gebruiken, en stoppogingen mogelijk hebben geleid tot de intense lichamelijke ongemakken die samengaan met onttrekking.
