Boulimia nervosa
Samantha is een 16-jarig meisje met obsessies over voedsel en eten. Zij heeft dagelijks eetbuien, gevolgd door zelfopgewekt braken. Ze vertelt dat ze elke dag ontbijt, maar dat zij daarna, zodra haar moeder naar haar werk is vertrokken, nog een keer gaat eten. Dan eet ze bijvoorbeeld vijf wentelteefjes met stroop. Daarna braakt ze deze uit, aldus Samantha, omdat ze zich schuldig voelt over hoeveel zij heeft gegeten en omdat ze bang is om aan te komen. Later gaat ze lunchen; eerst een gezonde boterham, maar daarna een bak ijs, die zij vervolgens weer uitbraakt. Ze vertelt dat zij af en toe bloed in haar braaksel ziet.
De boulimia nervosa van Samantha begon, zoals dat kenmerkend is, in de tweede helft van haar adolescentie. Samantha meldt dat ze regelmatig eetbuien heeft en compensatoir gedrag vertoont, in dit geval zelfopgewekt braken. Hoewel ze niet expliciet zegt dat ze zich schaamt voor haar eetgedrag, wijst het feit dat ze wacht tot haar moeder is vertrokken er wel op dat ze over haar eetbuien schaamtegevoelens heeft en niet wil dat anderen haar zien eten. Veel mensen houden hun eetbuien voor anderen verborgen en eten in hun eentje. Schuldgevoelens na een eetbui worden vaak als reden genoemd om te gaan purgeren, en ook angst om aan te komen. Bloed in het braaksel kan op ernstige somatische complicaties wijzen, zoals een slokdarmruptuur; dit is reden voor onmiddellijke verwijzing voor lichamelijk onderzoek.
