Stapsgewijze aanpak van de differentiële diagnostiek
Abraham M. Nussbaum
Een diagnostisch onderzoek leidt in de regel tot het toekennen van een classificatie, maar een goede onderzoeker dient meer hypotheses dan classificaties te produceren. Hij onderzoekt immers de complexe aard van iemands lijden (Feinstein, 1967). Bij dit onderzoek dient u diverse mogelijkheden in uw overwegingen mee te nemen. Er bestaan verschillende handboeken om de differentiële diagnose van de DSM-5 onder de knie te krijgen (Barnhill, 2014; Black & Grant, 2014; First, 2014;Roberts & Louie, 2014), maar om te komen tot een differentiële diagnose is het handig te werken volgens de volgende zes stappen. Voor het ontwikkelen van uw eigen klinische besluitvorming is het raadzaam om deze stappen in deze volgorde te nemen. Zo ontwikkelt u de gewoonte om de vele met elkaar verband houdende oorzaken van psychische stoornissen te onderzoeken, hetgeen Kenneth Kendler (2012, p. 377) de ‘bonte aard’ (dappled nature) noemt.
