Veel mensen met een morfodysfore stoornis hebben betrekkingsideeën of -wanen, waardoor zij denken dat anderen speciaal op hen letten of hen bespotten om hoe zij eruitzien. Een morfodysfore stoornis gaat samen met een hoge mate van angst, sociale angst, sociale vermijding, verlaagde stemming, negatieve affectiviteit (neuroticisme), gevoeligheid voor afwijzing en perfectionisme, en ook met een geringe mate van extraversie en een gering gevoel van eigenwaarde. De morfodysfore stoornis hangt ook samen met meer vijandig en agressief gedrag. Veel betrokkenen schamen zich over hun uiterlijk en over het feit dat zij zo bovenmatig bezig zijn met hoe zij eruitzien, en zullen anderen niet gauw laten merken dat dit een zorg voor hen is. In de Verenigde Staten ondergaat een meerderheid cosmetische ingrepen om te proberen iets aan de ervaren afwijkingen te doen. Dermatologische behandelingen en operatieve ingrepen komen het meest voor, maar er worden allerlei behandelingen uitgevoerd (zoals een gebitsverfraaiing of een elektrolysebehandeling). Sommige betrokkenen proberen zichzelf te opereren. Dit soort behandelingen heeft geen goed effect op de morfodysfore stoornis en verergert de aandoening soms juist. Sommige betrokkenen ondernemen juridische stappen of worden agressief jegens de clinicus (bijvoorbeeld de chirurg) als ze ontevreden zijn over het cosmetische resultaat.
De morfodysfore stoornis gaat samen met afwijkingen in de emotieherkenning, de aandacht en de executieve functies, evenals met biases in de informatieverwerking en onnauwkeurigheden in de interpretatie van informatie en sociale situaties. Mensen met deze stoornis hebben bijvoorbeeld de neiging om gezichtsuitdrukkingen en dubbelzinnige scenario’s als negatief of bedreigend te interpreteren. De morfodysfore stoornis wordt ook gekenmerkt door afwijkingen in de visuele verwerking, met een neiging om details te analyseren en te interpreteren in plaats van het totaalbeeld en het geheel van het uiterlijk te zien.
