Omgeving Bij ziende mensen kan een verminderde blootstelling aan of gevoeligheid voor licht en secundaire prikkels voor sociale en lichamelijke activiteit bijdragen aan een circadiaan ritme dat niet gesynchroniseerd is. Omdat psychische stoornissen met sociaal isolement en gevallen bij wie het type niet-24-uurs slaap-waakritme optreedt na een verandering in slaapgewoonten (bijvoorbeeld nachtdiensten, werkloos zijn) zeer veel voorkomen, kan gedrag in combinatie met fysiologische aanleg de stoornis bij ziende mensen luxeren en in stand houden. Mensen die in het ziekenhuis zijn opgenomen met neurologische en psychische stoornissen, kunnen minder sensitief zijn voor sociale prikkels, waardoor zij gepredisponeerd zijn voor het type niet-24-uurs slaap-waakritme.
Genetica en fysiologie Blindheid is een risicofactor voor het type niet-24-uurs slaap-waakritme. Het type niet-24-uurs slaap-waakritme is in verband gebracht met traumatisch hersenletsel.
