Het type niet-24-uurs slaap-waakritme komt het meest voor bij blinden of visueel gehandicapte mensen, die een verminderde perceptie voor licht hebben. Bij mensen die kunnen zien, is er vaak een voorgeschiedenis van een verlate slaapfase, van minder blootgesteld zijn aan licht, en van verminderde gestructureerde sociale en lichamelijke activiteiten. Mensen die kunnen zien en die een niet-24-uurs slaap-waakritme hebben, hebben vaak ook een toename van de slaapduur.
