De criteria voor de seksueel-masochismestoornis zijn zodanig opgesteld dat ze van toepassing zijn op mensen die volmondig toegeven dat ze dergelijke parafiele interesses hebben. Deze mensen erkennen openlijk dat ze intense seksuele opwinding ervaren als ze vernederd, geslagen of vastgebonden, of op een andere manier gepijnigd worden, wat zich uit in fantasieën, seksuele drang of gedragingen. Als deze mensen ook rapporteren dat ze psychosociale problemen ervaren door hun seksuele preferentie om vernederd, geslagen of vastgebonden, of op een andere manier gepijnigd te worden, dan kan de classificatie seksueel-masochismestoornis worden toegekend. Als ze echter zeggen niet te lijden onder deze parafiele impulsen, wat blijkt uit de afwezigheid van angst, obsessies, schuldgevoelens of schaamte, en deze ook het realiseren van persoonlijke doelen niet in de weg staan, dan kan worden vastgesteld dat ze een seksueel-masochistische interesse hebben, maar mag de classificatie seksueel-masochismestoornis niet worden toegekend.
De term ‘bdsm’ (bondage, dominantie, sadisme, masochisme) wordt veel gebruikt om te verwijzen naar een breed scala aan gedragingen van mensen met masochistische en/of sadistische seksuele interesses (en anderen met vergelijkbare interesses). Voorbeelden zijn: vastbinden, spanking, slaan, sensorische deprivatie (bijvoorbeeld met behulp van een blinddoek) en rollenspellen waarbij sprake is van dominantie versus onderwerping, bijvoorbeeld met thema’s als meester/tot slaaf gemaakte, eigenaar/huisdier of ontvoerder/slachtoffer van ontvoering.
