De naam van de bipolaire-stemmingsstoornis door een middel/medicatie begint met ‘bipolaire-stemmingsstoornis door’, gevolgd door de naam van het specifieke middel (bijvoorbeeld cocaïne, dexamethason) waarvan wordt verondersteld dat het de bipolaire-stemmingssymptomen veroorzaakt. De code wordt geselecteerd uit de tabel bij de lijst met criteria, en is gebaseerd op de klasse van het middel. Voor middelen die niet passen in een van deze klassen (bijvoorbeeld dexamethason), moet de code voor ‘een ander (of onbekend) middel’) worden gekozen. En in gevallen waarin wordt geoordeeld dat een middel een etiologische factor is, maar de specifieke klasse van het middel onbekend is, moet dezelfde code worden gebruikt.
Achter de naam van het middel staat de specificatie over het begin (‘met begin tijdens intoxicatie’, ‘met begin tijdens onttrekking’). Aan de stoornis in het gebruik van een middel wordt een aparte code toegekend. Stel bijvoorbeeld dat een man met een ernstige stoornis in het gebruik van cocaïne tijdens de intoxicatie symptomen van prikkelbaarheid heeft, dan is de classificatie: F14.8 bipolaire-stemmingsstoornis door cocaïne, met begin tijdens intoxicatie. Daarnaast wordt de classificatie F14.2 ernstige stoornis in het gebruik van cocaïne toegekend. Wanneer geoordeeld wordt dat meer dan één middel een belangrijke rol speelt bij het ontstaan van de bipolaire-stemmingssymptomen, dient elk middel apart te worden vermeld (bijvoorbeeld: F15.8 bipolaire-stemmingsstoornis door methylfenidaat, met begin tijdens intoxicatie; F19.8 bipolaire-stemmingsstoornis door dexamethason, met begin tijdens intoxicatie).
