De prevalentie van de nagebootste stoornis is onbekend, waarschijnlijk als gevolg van de rol die misleiding speelt in deze populatie. De inspanningen om de prevalentie te bepalen worden verder gecompliceerd door het feit dat zorgverleners de classificatie vaak niet registreren, zelfs niet in gediagnosticeerde gevallen. Op basis van een onderzoek onder ziekenhuispatiënten in de Verenigde Staten die werden doorverwezen voor een psychiatrisch consult, wordt geschat dat bijna 1% van deze mensen een beeld heeft dat voldoet aan de criteria voor de nagebootste stoornis. Zowel deze stoornis als de nagebootste stoornis opgedrongen aan iemand anders lijkt vaker voor te komen in tertiaire zorginstellingen dan in de eerstelijnszorg.
