Het 30-minutenonderzoek

Het 30-mi­nu­ten­on­der­zoek

Abraham M. Nussbaum

Een efficiënte en empathische therapeut kan de belangrijkste psychiatrische symptomen en per­soon­lijk­heids­trek­ken van iemand met een psychisch(e) probleem of ziekte in dertig minuten vaststellen. Wel vergt dat enige oefening.

Van belang is daarbij dat artsen en andere clinici in opleiding manieren aangereikt krijgen om een ge­stan­daar­di­seerd psychiatrisch onderzoek te leren uitvoeren. Tijdens mijn opleiding las ik een aantal boeken over ge­spreks­tech­niek (Carlat, 2005; MacKinnon et al., 2006; Morrison & Muñoz, 2009; Shea, 1998; Sullivan, 1954; Zimmerman, 1994) en combineerde ik de adviezen daaruit tot een aangepaste versie van het diagnostisch onderzoek dat in dertig minuten paste. Dat onderzoek heb ik toen dertig keer geoefend totdat het een tweede natuur was geworden en daarmee heb ik mijn examen gehaald.

Sindsdien heb ik deze versie van het diagnostisch onderzoek aan studenten en aiossen geleerd en heb ik het gaandeweg aangepast aan de DSM-5. Het stramien, dat in het volgende deel van dit hoofdstuk is opgenomen, is op een tijdschema geënt. Het bevat zowel algemene richtlijnen als specifieke vragen in cursieve letters. Als u dit stramien gebruikt, moet u er echter wel op letten dat u geen psychiatrische robot wordt die op het voorgeschreven tijdstip exact de voorgeschreven vraag oplepelt, ongeacht de patiënt die voor hem zit. Als u bijvoorbeeld vraagt: ‘Ik hoor dat u suïcidaal bent, maar kunt u het woord worst achterstevoren spellen?’, draagt u uit dat u te weinig bezig bent met de patiënt en te veel met uw eigen behoefte aan informatie. U moet uiteraard uw onderzoek afstemmen op de patiënt en zijn problemen. Een patiënt die relatief geordend is, presenteert misschien vanzelf een overzichtelijke anamnese die u enkel wat hoeft te verhelderen, terwijl een patiënt met verschijnselen van een manie of psychose dermate ge­des­or­ga­ni­seerd kan zijn dat u het onderzoek moet structureren. Om het onderzoek op maat af te stemmen, moet u het eerst heel ge­stan­daar­di­seerd leren. Om een eigen onderzoeksstijl te ontwikkelen is het handig als u met een formele versie oefent totdat deze een gewoonte is geworden. Daarom is mijn advies dit onderzoek in een getimed stramien te oefenen. In eerste instantie zal het 30-mi­nu­ten­on­der­zoek gekunsteld aanvoelen, maar gaandeweg levert het een basisstructuur voor een natuurlijk verlopend onderzoek.