Neurocognitieve stoornissen

Uitgebreide of beperkte neurocognitieve stoornis door de ziekte van Parkinson
Major or mild neurocognitive disorder due to Parkinson’s disease

De uitgebreide of beperkte neurocognitieve stoornis wordt gekenmerkt door aanwijzingen voor cognitieve achteruitgang ten opzichte van een eerder niveau van functioneren in één of meer cognitieve domeinen (complexe aandacht, executieve functies, leervermogen en geheugen, taal, perceptueel-motorisch, of sociaal-cognitief), veroorzaakt door een somatische aandoening of de aanhoudende effecten van een middel.
ICD F02.3, F06.7
Classificatiecriteria

Het begin van de ziekte van Parkinson ligt meestal tussen 50- en 89-jarige leeftijd, waarbij de meeste gevallen zich voordoen als de betrokkene begin 60 is. Een beperkte NCS ontwikkelt zich vaak relatief vroeg in het beloop van de ziekte van Parkinson, terwijl volledige beperkingen zich meestal pas op hogere leeftijd voordoen.

Diagnostische kenmerken
Bijkomende kenmerken
Prevalentie
Ontwikkeling en beloop
Risico- en prognostische factoren
Cultuur en classificatie
Diagnostische markers
Differentiële diagnostiek
Comorbiditeit

Deze site geniet auteursrechtelijke bescherming. Derhalve is afdrukken niet toegestaan.