Intoxicaties ontstaan en bereiken hun hoogtepunt meestal in minuten tot uren na het gebruik van het middel, maar het begin en het beloop variëren afhankelijk van het middel en de toedieningsweg. In het algemeen treedt de werking het snelst in bij middelen die via inhalatie en intraveneuze injectie worden gebruikt, terwijl de middelen die oraal worden ingenomen en afhankelijk zijn van het metabolisme om actief te worden, veel langzamer werken. (Na bijvoorbeeld inname van bepaalde paddenstoelen ontstaan de eerste aanwijzingen voor een uiteindelijk fatale intoxicatie soms pas na een paar dagen.) Intoxicatie-effecten verdwijnen gewoonlijk binnen enkele uren tot een zeer klein aantal dagen. Het lichaam kan echter een anesthetisch gas zoals distikstofoxide al binnen enkele minuten na beëindiging van het gebruik totaal elimineren. Anderzijds bestaan er middelen met een irreversibele toxische werking op bepaalde lichaamssystemen, met blijvende beperkingen als gevolg. Een voorbeeld hiervan is MPTP (1-methyl-4-fenyl-1,2,3,6-tetrahydropyridine), een middel dat na de synthese van een opioïde (MPPP ofwel 1-methyl-4-fenyl-4-proprionoxipiperidine) als verontreinigend agens aanwezig blijft en dat de dopaminerge cellen vernietigt. Daardoor ontstaat een irreversibel parkinsonisme bij mensen die uit waren op intoxicatie door een opioïde.
